Persbericht 7 augustus 2004

UNIEKE HERPLAATSING BERBERAPEN KASTEELPARK BORN

Een groep van negen berberapen heeft Stichting AAP verruild voor een nieuw tehuis in kasteelpark Born, in Limburg. Het is een unieke gebeurtenis dat een grote groep apen in een keer herplaatst kon worden. De dieren moesten eerst enkele dagen binnen blijven, maar maandag 9 augustus om 11.00 uur gaan ze voor het eerst naar buiten.  Een spannend moment, temeer omdat nu ook het berberaapje Bayke dat al in Born woonde, gaat kennis maken met de groep. Dierverzorgers van Stichting AAP blijven erbij om deze bijzondere samenvoeging te begeleiden.

De geschiedenissen van Charly, Malika, Mila, Joan, Bébé, Temzi, Gillet, Rosa en Mowgli bevatten opvallende overeenkomsten, met een duidelijk patroon. Zo zijn bijna alle dieren nog zeer jong, in Frankrijk of België in beslag genomen en afkomstig van particulieren - de drie vondelingen zijn naar alle waarschijnlijkheid door hun eigenaren gedumpt. Daarmee is de groep illustratief voor de huidige problematiek rond berberapen. Vooral babyaapjes worden bij tientallen te koop aangeboden op Noord-Afrikaanse markten, waar argeloze toeristen zich al gauw laten verleiden tot de aanschaf van zo'n schattig of juist meelijwekkend souvenir. Ook worden vele jonge dieren naar Frankrijk gesmokkeld en van daaruit verder verhandeld. Eenmaal thuis ontdekt de eigenaar dat zijn impulsaankoop een eigen willetje heeft. Het aapje wordt brutaal en ongehoorzaam, of is bezitterig en eist voortdurend aandacht. Als het dier dan ook nog begint te bijten is voor de meeste mensen de maat vol. De ex-knuffel wordt verkocht, weggegeven of gedumpt. Zelfs inbeslagname kan voor een radeloze eigenaar een opluchting betekenen.

Stichting AAP heeft een goede relatie met Kasteelpark Born, een klein parkje dat de laatste jaren enthousiast bezig is met verschillende nieuwe projecten, met het doel het welzijn van de dieren te verbeteren. Het berberapenverblijf is redelijk qua grootte, 250 m2, en heeft een nieuw nachtverblijf van 21 m2. Bovendien is er in samenwerking met Stichting AAP veel aandacht besteed aan verrijking zoals leuke klimconstructies en schuilplekjes. Het park gaat accoord met een strikt anti-fokbeleid, dus het aantal dieren zal niet toenemen. Het verblijf werd voorheen bewoond door een koppeltje berberapen, waarvan het mannetje dit jaar overleden is. Het overgebleven vrouwtje, Bayke,  is al 21 jaar oud en heeft bijna haar hele leven met hetzelfde mannetje geleefd. In het geval de samenvoeging niet gaat lukken mag Bayke naar Stichting AAP komen, waar een andere oplossing voor haar wordt gezocht.

Stichting AAP heeft tot doelstelling het publiek voorlichting te geven over de gevolgen van het houden van uitheemse dieren als huisdier, om schrijnende gevallen zoals deze berberapen in de toekomst te voorkomen. Bij het verblijf van de dieren komt een voorlichtingsbord van AAP om de berberapenproblematiek bij het publiek onder de aandacht te brengen.

Momenteel heeft Stichting AAP al bijna 40 berberapen uit Europa op de wachtlijst staan. We hopen dan ook van harte dat er deze zomer niet weer apen uit

Marokko worden meegenomen. Medelijden is in deze geen goede raadgever.

BIJLAGE BIJ PERSBERICHT STICHTING AAP EN KASTEELPARK BORN

Leider Charly kwam halverwege de jaren negentig via een Belgisch opvangcentrum bij  Stichting AAP. Enkele jaren geleden werd hij met een groep soortgenoten herplaatst, maar wegens organisatorische problemen is hij teruggekomen.

Charly's leeftijd wordt geschat op 16 à 17 jaar. Hij is de enige volwassen man in de groep, en daarmee valt hem automatisch het leiderschap toe. Zijn positie is zo onaantastbaar dat hij zijn macht niet steeds hoeft te bevestigen. Hij kan het zich veroorloven om vriendelijk te zijn en ook aandacht te geven aan de laagsten in rang.

Malika werd in Frankrijk door de douane in beslag genomen. Er werd met spoed opvang voor haar gevraagd, want als er geen onderdak voor haar te vinden was had men de eigenaar met haar moeten laten gaan.

Met haar 5 à 6 jaar is Malika, dat in het Marokkaans 'vorstin' betekent, het leidende vrouwtje van de groep. Ze is echter niet erg dominant. Liever zorgt ze voor de kleine Gillet dan dat ze haar positie met hand en tand verdedigt.

Mila werd in beslag genomen in Parijs. Ze was een triest geval toen ze bij Stichting AAP kwam: haar benen waren vergroeid en ze kon zich alleen zittend voortbewegen. Omdat ze nog jong was kon haar lichaam zich, mede door goede voeding en meer bewegingsruimte, toch redelijk herstellen. Wel is ze achtergebleven in haar groei.

Die groeiachterstand maakt het moeilijk haar leeftijd goed te taxeren. Volgens de oorspronkelijke schatting van de dierenarts zou ze nu ongeveer drieëneenhalf zijn, maar gezien het feit dat ze al geslachtsrijp wordt is ze misschien ouder. Nu al is ze de belangrijkste rivale van Malika. Vooralsnog blijft Malika de baas, maar de felle Mila maakt geen geheim van haar ambitie om hogerop te komen.

Het driejarige vrouwtje Joan werd in een woning in de Parijse voorstad Brunoy aangetroffen. Ze zat vastgebonden aan de verwarming. De bewoonster van het huis zou haar een dag eerder hebben gevonden. Omdat de vrouw geen invoervergunning of eigendomsbewijs kon tonen werd Joan door de politie in beslag genomen.

Omdat Joan nog niet zo lang deel uitmaakt van de groep, zoekt ze nog naar haar plekje. Tegenover de anderen is ze niet bijzonder dominant, maar ze grijpt elke mogelijkheid aan om in rang te stijgen.

Bébé werd eind april 2002 in een bos ergens in Zuid-Frankrijk gevonden door de brandweer. Hij is als laatste aan de groep toegevoegd en de laagste in rang. Als driejarig forsgebouwd mannetje kon Bébé die positie aanvankelijk slecht accepteren, niet in de laatste plaats omdat hij de berberapentaal niet begreep. Zodra hij de kans kreeg werd hij bazig en brutaal. Inmiddels heeft hij de juiste omgangsvormen geleerd en gedraagt hij zich netjes onderdanig. Behalve met Temzi, die hij als zijn gelijke beschouwt. Zij is van hetzelfde slag. Het grootste plezier van dit gezellige stel is elkaar nog eens flink op te jutten.

Temzi, nu tweeëneenhalf jaar oud, werd half september 2002 gevonden in een boom in Oostende, België. Ze had een riempje om, was mager, leed aan diarree en gaf regelmatig over. In afwachting van een plaats bij Stichting AAP werd ze opgevangen in Natuurhulpcentrum Opglabbeek, eveneens in België. Ondanks haar slechte gezondheidstoestand was Temzi erg speels, vandaar haar naam, die in het Berbers 'jeugd' betekent.

Binnen de groep staat Temzi laag in de rangorde. Door agressief  te doen tegen de buitenwereld probeert ze steun en bijval van haar groepsgenootjes te verwerven. Als de waardering uitblijft kan ze gelukkig nog troost zoeken bij haar vriend Bébé.

De nu ruim twee jaar oude Gillet was eigendom van een Marokkaan. Gillet werd door de Franse politie in de gemeente Viry-Chatillon in beslag genomen. Hij is het belangrijkste kind in de groep, omdat hij het lievelingetje is van zowel Charly als Malika. Hij mag alles en geniet hun bescherming. Daardoor is Gillet relatief hoog in rang.

 
Rosa werd in Marokko geboren en meegenomen naar Epinay, bij Parijs. Ze was toen tien maanden oud. Het verhaal wordt eentonig: in de woning van haar eigenaar zat ze vast aan een ketting. Ze werd in beslag genomen.

Net als Joan en Bébé zit de tweejarige Rosa nog niet zo lang in de groep. Dit jongste meisje is soms wat angstig voor nieuwe situaties, maar meestal gaat ze haar eigen gangetje. Ze krijgt wel de nodige aandacht van de anderen en is, ondanks haar leeftijd, niet de onderste op de ranglijst.

Mowgli werd aangemeld bij de Dierenambulance van Zoetermeer. Hij zou zijn gevonden door iemand die zijn hond uitliet in de buurt van een woonwagenkampje. De beller klonk tamelijk beneveld en kreeg het advies eerst maar eens te gaan slapen. De volgende dag belde de man terug met het verzoek het 'apie' te komen halen. Toen de Dierenambulance arriveerde had hij zicht bedacht: hij wilde het dier misschien toch wel houden… Gelukkig kon dit idee hem uit het hoofd worden gepraat.

Hoewel de tweejarige Mowgli op het oog gezond was, bleek hij in slechte conditie te verkeren. Regelmatig moest hij terug naar de ziekenboeg om aan te sterken. Intussen is hij een levenslustig jongetje geworden.

Mowgli zit vaak bij Mila, maar af en toe ook bij Charly en Malika. Gillet is zijn beste vriendje, wat een positief effect heeft op zijn aanzien in de groep. Samen met Mila staat hij op een gedeelde vierde plaats.